Hoop voor de Tasmaanse duivel

Er is hoop voor de met uitsterven bedreigde Tasmaanse duivel. Een klein groepje van de vleesetende buideldieren is immuun voor de gezichtskanker die zich als een lopend vuurtje door de populatie verspreidt. En daarmee winnen wetenschappers tijd om een vaccin te ontwikkelen tegen deze verwoestende ziekte.

Door elkaar in het gezicht te bijten, infecteren de Tasmaanse duivels elkaar. Grote gezwellen vormen zich op hun snuit en de meesten sterven doordat ze niet meer kunnen eten. De ziekte is zo besmettelijk dat de duivelpopulatie de afgelopen veertig jaar zeker met 70 procent slonk. De soort staat nu op de rand van de afgrond, mede doordat hun immuunsysteem de kankercellen niet als lichaamsvreemd herkent.

Door een genetische aanpassing is dat bij de gezonde groep dieren op Tasmanië niet het geval, ontdekten Australische wetenschappers. Hun immuunsysteem herkent de kankercellen wel, met een gezonde immuunreactie als gevolg. Zeker twintig procent van de Tasmaanse duivels blijkt met deze gunstige genetische aanpassing rond te lopen.

Er is dus hoop voor de Tasmaanse duivel, maar de ontdekking is nog geen rede om rustig achterover te leunen. De tumor kan razendsnel evolueren en de soort alsnog binnen een mum van tijd uitroeien. Wel hebben wetenschappers speeltijd gewonnen om een goed vaccin te ontwikkelen tegen de ziekte.

Bron: New Scientist