Ik las het in de krant: lachyoga. Dat vond ik eigenlijk gek, grappig. Ik ben hier naartoe gekomen, omdat ik wel eens een beetje lichter en luchtiger tegen het leven aan wilde kijken. Voor het lichaam maakt het helemaal niet uit of je uit jezelf lacht of dat je gemaakt lacht. Dus als ik zo begin met: “ Hahahahah!”. Dan worden die stoffen al aangemaakt in de hersenen. Dat zorgt er ook voor, dat je immuunsysteem sterker wordt. En ja, als je immuunsysteem sterker wordt, dan hebben ziektes minder grip op je. Dus lach met zijn allen! Kom op! En dan gaan we dus allemaal erin gooien wat we weg willen lachen, waar we een beetje last van hebben. Ik: die pijn in mijn knie gooi ik erin! Mijn gepieker! Okay, we gaan met z’n allen die denkbeeldige mand optillen en dan een heel end de deur uitgooien, zodat we er niet meer mee te maken hebben, ja? Goed, kom maar. Ik heb in de mand gegooid: zorg en verdriet, en ik dacht: “Ja, zo’n grote mand, heel die wereldcrisis dan maar”. En, daar kan ik nog niet helemaal echt om lachen, maar ik denk van: “Hoe moeten we het anders overleven?”. Een gelukkiger mens geworden? Nog wat meer lachen denk ik, ook maar om de zorgen misschien. Die technieken en die oefeningen, dat is wel leuk om te weten en toe te kunnen passen.